Afscheid Cappucino

Lieve Cappucino,
Juni 2012, je hebt net je 5 jarig jubileum niet gehaald, en dat was jou zo gegund….
Na je inzet op manege de Wolf in Huijbergen kwam je bij ons, diverse klachten zorgden ervoor dat je het werk niet meer aankon, maar je was nog vol levenslust, en daarom mocht je naar ons.
Ik kende jou nog uit de tijd dat ik zelf nog bij manege de Wolf reed, voor ons was het dus een soort hernieuwde kennismaking.
Maar in mij was je helemaal niet geïnteresseerd, je kwam aan, je zag die grote groene wei, en je zag die knappe merries….
Vanaf dat moment was je thuis, geen moment vervelend geweest, altijd je vrolijke zelf, opgewekt en nieuwsgierig naar alles en iedereen.
Wat hebben we vaak om je gelachen, je gezellige gebrom in stal als warm welkom, en wat zullen we dat gaan missen…..
Je was een steunpilaar voor mensen die het vertrouwen in het paardrijden kwijt waren.
Jij nam ze op je rug, en je straalde uit dat het wel goed kwam, laat het maar aan mij over, we vinden ons pad wel.
Maar ook bij de opvang ben je vaak een hele grote steun geweest bij het verwerken van groot verdriet, je was er gewoon.
Naast een steunpilaar voor mensen was je er ook regelmatig voor de andere oudjes, altijd op de achtergrond, maar je hield nauwlettend de hele groep in de gaten.
Ook toen het moment kwam dat Avanti plotseling in de wei was overleden, Luna was ineens haar maatje kwijt, jij hebt haar op sleeptouw genomen, of je zeggen wilde, kom maar meisje de rest van dit pad wandelen we samen.
Ondanks dat je wilde uitstralen dat je de hele wereld wel kon dragen zagen we dat het slechter ging met je gezondheid.
Je had Cushing, waardoor je een enorm dikke vacht ontwikkelde die we de laatste 2 jaar hebben geschoren om jou wat verkoeling te geven.
Heerlijk vond je dat, wat je toonde door gewoon te gaan staan slapen onder het toeziend oog van Luna die dan op haar beurt continue in de gaten hield of we je wel terug naast haar in de stal zouden zetten.
Op die manier konden we het voor jou zo comfortabel mogelijk houden.
Afgelopen maanden werden de zorgen groter toen je een ontstoken kies en holteontsteking bleek te hebben die er niet zonder operatie uit kon, maar die ook niet zou genezen……. het zag er niet goed uit voor je, maar op de kliniek waar je voor onderzoek mee naar toe genomen was toonde je als een jonge hengst.
Op dat moment was inslapen voor ons geen optie, je was nog te vol levenslust, en het ongemak was voor ons groter dan voor jou, dus hup de trailer in en mee terug naar je kudde in de hoop dat we de tijd nog wat konden rekken voor je.
Wat heb je genoten van die extra aandacht, de snoeperijtjes en andere verwenmomenten.
Wat heeft Annelie ontzettend haar best gedaan om jou oude dag zo lang mogelijk waardig te laten zijn……
smeerseltjes, kapjes, lapjes, liters dethol en vele theedoeken die werden gebruikt als zakdoek voor de paardenneus niets was te veel en alles werd uit de kast gehaald en je liet zien dat je nog genoot.
Tot vandaag, toen jou oude dag niet meer paardwaardig bleek, het is goed geweest zo, je hebt nog een paar weken mee kunnen genieten op de wei, en dit was waar we op hadden gehoopt voor jou, nog een paar weken buiten, waar je het liefste was, samen met je maatjes.
Met een eerlijk afscheid op het juiste moment voordat het te laat was en je zou gaan afzien.
Vandaag hebben we samen met Annelie de laatste stappen van jouw pad gelopen, met Luna in jouw voetspoor.
Jij die altijd een grote steun was voor de kudde mocht nu rekenen op de steun van de anderen, terwijl je wegzakte in een diepe slaap stonden ze er allemaal.Nog een laatste bijzondere groet naar de groep, nog even laten weten dat het goed was……….
Dag grote bijzondere vriend, dank je wel voor al die mooie momenten en weer een heleboel wijze levenslessen.
cappucino-blog

Vriend worden van de stichting?

Wilt u donateur/vriend van de Stichting worden? Heel fijn! U kunt ervan op aan dat uw bijdrage volledig wordt gebruikt voor de verzorging van onze oude vrienden. Download onze folder inclusief machtigingsformulier via deze knop.